कोल्हापूर : लाखो वारकऱ्यांना विठ्ठल भेटीची ओढ लागली आहे. या ओढीने वारकरी पंढरीच्या दिशेने वाटचाल करीत आहेत. आषाढ शुद्ध एकादशीला विठ्ठलाचे रूप डोळे पाहण्यासाठी वारकरी अधीर झाला आहे. वारीची परंपरा महाराष्ट्राचे सांस्कृतिक ऐश्वर्य आणि वैभव म्हणून ओळखली जाते. (Vari)
संत तुकाराम महाराजांच्या अभंगातून वारीचा गाभा स्पष्ट होतो. ते म्हणतात,
‘‘लावोनि मृदंग श्रुती टाळ घोष।
सेवू ब्रह्मरस आवडीने।।’’
यातून वारी म्हणजे केवळ पायी चालणे नव्हे, तर ईश्वरी प्रेमाचे अधिकारी होणे आणि ब्रह्मरसाचा अनुभव घेणे हे सूचित होते. वारी हा भक्तीचा एक अनुपम सोहळा आहे, जो जगाच्या पाठीवर इतरत्र कुठेही दिसत नाही. या परंपरेचे स्वरूप हे केवळ धार्मिक विधींपुरते मर्यादित नसून, ते महाराष्ट्राच्या सामाजिक, सांस्कृतिक आणि आध्यात्मिक जीवनाचा अविभाज्य भाग बनले आहे. (Vari)
‘वारी’ आणि ‘वारकरी’ या शब्दांच्या व्याख्येवरूनच हे स्पष्ट होते की, ही केवळ एक तात्पुरती यात्रा नसून, एक दीर्घकाळ चालणारी, समर्पित जीवनशैली आहे. विठ्ठलाला ‘ज्ञान व आकार’ मानल्याने वारकरी भक्ती केवळ कर्मकांडापुरती मर्यादित राहत नाही, तर ती आत्मज्ञानाकडे आणि तात्त्विक विचारांकडे वळते. यामुळे वारीला केवळ एक भावनिक ओढ न राहता, एक बौद्धिक आणि आध्यात्मिक खोली प्राप्त होते, ज्यामुळे ती अधिक शाश्वत आणि प्रभावी ठरते. म्हणूनच लाखो वारकरी वारीमध्ये सहभागी होतात.
